Nagrada “Alija Isaković” pripala drami “Zmaj od Bosne” Elvisa Ljajića
Nagrada “Alija Isaković” za najbolji originalni dramski tekst u anonimnom natječaju BZK kulture “Preporod”, pripala je drami “Zmaj od Bosne” Elvisa Ljajića.
O nagradi je odlučivao stručni žiri u sastavu Almedina Čengić (predsjednica), Mirzana Pašić Kodrić i Almir Bašović.
Na konkurs je prijavljeno deset drama, žanrovski i vrijednosno neujednačenih, u kojima dominira tema postratne Bosne i Hercegovine. Žiri je, također, jednoglasno u najuži izbor uvrstio drame “A drveće smo sanjali”, Mirze Skenderagića i Megamark”t Zlatka Topčića, saopćeno je iz BZK Preporod.
Drama “Zmaj od Bosne” Elvisa Ljajića, u centru ima lik Huseina-kapetana Gradaščevića i bavi se njegovom pobunom kao jednim od najdramatičnijih događaja u historiji Bosne, čiji simbolički opseg je vidljiv i iz činjenice da su se tom temom već bavili veliki dramski pisci, poput Ahmeda Muradbegovića, Nedžada Ibrišimovića, Nijaza Alispahića…
Elvis Ljajić se prema toj tradiciji obrade priče o Zmaju od Bosne ne odnosi u maniru poetike osporavanja, već, naprotiv, uzima u obzir sve važne drame koje su se bavile istom temom, iskazujući odnos prema tradiciji kao prema “ljepoti koju čuvamo, a ne kao lancu za okivanje” (Ezra Pound).
U obrazloženju stručnog žirija između ostalog se navodi da smještajući dramu unutar porodice kao okvira, pri čemu centralni dramski odnos grade Husein-kapetan Gradaščević i njegov brat Osman, Elvis Ljajić sliku Bosne ne gradi kao nešto što je ideološki ili politički projekat, već se Bosna u ovoj drami, baš kao i porodica, ukazuje kao izrazito organski fenomen, koji ne može bez ostatka stati ni u kakve vanjske, mehaničke koncepte već je nešto živo, nešto što računa na kontinuitet mijenjajući se, pritom, u svakom trenutku.
Vještim izborom dramaturških sredstava Elvis Ljajić izbjegava ono od čega boluje velika većina drama ideja, koje od dramske radnje prečesto prave samo parabolu o filozofskoj ili političkoj raspravi.
Ovo je u komadu Zmaj od Bosne izbjegnuto suptilnom karakterizacijom likova i uvođenjem razlika među njima, što proizvodi važno značenje.
Također, Ljajić pritom računa na to da će se obrisi njegovih karaktera dovršiti tek u glumačkoj interpretaciji, što doprinosi i pozorišnom/scenskom potencijalu ovog komada, navedeno je između ostalog u obrazloženju žirija.
(Fena)
